Yurtdışında Yaşamanın Zorlukları yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Nur

Nur — Sun, 14 Jun 2020 02:03:01 +0000

Çok gerçekçi yazmışsın Burcu! Bir çok ağdalı yazıdan sonra iyi geldi.

Ben Kanada’da yaşıyorum. Her insanın kendi önceliklerine, şartlarına ve karakter yapısına göre değişik deneyimler elde edeceğine inanıyorum. En mesela ; yalnız başına gitmek vs sevgili/eşle gitmek arasında dağlar kadar fark var ya da yurt dışına giden 2 ayrı çift örneğinde birileri kalmaya devam ederken diğer çift dönmek isteyebilir gibi. Yurt dışı konusu biraz “öznel” lik kapsıyor olup kimsenin kimseden etkilenmeden hareket etmesi lazım diye düşünüyorum.
Sevgiler,

Yazar: DSASG

DSASG — Fri, 26 Jul 2019 23:27:22 +0000

Ben aslında bir gönüllülük programı için şu anda Avusturya’dayım ve acaba kalsam mı falan diye düşünüyordum. Kaldı ki kalma şartları da çok zor kolay değil. Ama yine de denesem mi fırsat varken diye düşündüm. Daha önce yurtdışında yaşamayı hep istiyordum ama gördüm ki yurtdışı sadece böyle kısa süreli değişim programlarına gidip hayatını yaşamak tecrübe edinmek için güzel. Yalnızlık en büyük eksisi bu işin. Burada ben bir sürü milletten her kademeden ve statüden insanla tanışma şansına sahip oldum ve hepsinde o aynı burukluk var. Mutlu da olsalar, bir süre sonra alışmış da olsalar o bağ bir şekilde kopmuyor ve arada derede saçma sapan bir hayat yaşamaya başlıyorsun. Kafan hep karışık oluyor. Ve bazıları böyle mallaşmış resmen artık garip bir şey olmuş o yalnız hissetme halinden.
Ben en son dedim ki kendi kendime varsın Türkiye’de standardım olmasın, yılda varsın iki kere et yiyeyim, arabam olmasın ama ailemle, sevdiklerimle oturup şöyle karşılıklı çay içip sohbet edebileyim. O muhabbet her şeye bedel. Bir süre sonra o yüksek standart araba ev vs hepsi önemini yitirecek anlamsız gelecek. Ama sevdiklerimizden ayrı geçirdiğimiz aylar yıllar ne yapsak da geri gelmeyecek.
Son olarak da bir de şu aklıma geldi düşünürken. Mesela bir gün bir şey olsa ayağım falan kırılsa hastanede yatmak zorunda kalsam. Odada tek basıma, kız arkadasım bile olsa anlamsız, annem babam gelemiyorsa cıkıp ertesi sabaha, uzaksa şunu sorarım kendime: Ya ben burda ne yapıyorum?Ne işim var? Ne için kim için? Değer mi?
Ve bu yüzden kararımı verdim. Aile daha ağır bastı. Türkiye’de da hayatım kötü gitmezse çok ekstrem bir şey olmazsa yurtdışında temelli yaşamayı düşünmüyorum.
Ek de bir izlenimimi paylaşmak isterim. Evlenip gelmiş ne kadar insan tanıdımsa hepsi neredeyse pişman. Aslında hepsi ama birine sormadım hiç yeni geldi geçenlerde buraya o yüzden neredeyse diye ekledim. Yani evlenip gitmek sıkıntı arkadaslar söyleyeyim. Her zaman güzel sonuçlanmayabilir.
Ben de benim gibi düşünen var mı diye ararken burayı buldum ve arkadaşın yazdıkları son derece doğru. Bunları göze almak lazım.

Yazar: Poyraz

Poyraz — Tue, 15 Jan 2019 23:50:09 +0000

Burada yazdıkların yaşadıklarının hepsini birebir bende yaşıyorum,5 yıl oldu yurtdisindayim,evlenip geldim,ama hâlâ alışamadım,geri donucem galiba,kafam hep karışık

Yazar: Yabancı

Yabancı — Sat, 24 Mar 2018 20:38:19 +0000

Bu yazını okudum ve bende kendi yaşadıklarımı paylaşmak istedim. Ben Azeri bayanım, 6senedir Türkiye’deyim. Dinimiz,dilimiz,ırkımız aynı. Amma bu yazdıklarınızın hepsiyle karşılaştım. Yurtdışına göç eden, sıfırdan başlamayı ve kendi memleketindeki gibi olmayacağını anlamalı. Ben şikayet etmiyorum,iyiki geldim, amma tüm sorunları yaşadım bu 6senede.

Yazar: Melisa

Melisa — Thu, 15 Mar 2018 18:30:19 +0000

Ben de yazdıklarınıza katılıyorum. Bu konuda diğer insanlarda benim givi deneyim mi ediniyor acaba diye internette arama yaptım ve bu yazıya rast geldim. Demek ki yalnız değilmişim.. ülkeden hiç gitmemek en iyisi gidince de değerini çok çok iyi anlıyoruz. Normal günlük basit görünen bir çay ve simit bile aslında ne özleniyormuş ya diyor insan.. hele ki insanların yapısı çok çok farklı..

Yazar: Turtles Traveller

Turtles Traveller — Wed, 07 Mar 2018 16:16:09 +0000

O kadar yorum yazdım sistem bile kabul etmedi errror verdi. Tabi hayat denen bu süreç zaten zorlu bir süreç insan dediğin varlık zaten ilk önce emekleyip sonra yürüyor, yurt dışı tabi zorlu süreç ana bunu böyle sanki yola çıkmayın der gibi yazmak, bence hoş değil, neyse arkadaş umudu olan hayat enerjisi gitmek olan durmaz zaten yol açık yola çıkın rastgele selamlar ✌️

Yazar: Kadir

Kadir — Mon, 26 Feb 2018 22:03:13 +0000

Dediklerine harfiyen katılıyorum kardeşim. Ben Ukrayna’ya bir çok kez gittim orda yaşadım kız arkadaşım ukraynalı olduğu için yanına gidip kalıyordum. İnancın olsun yerleşmek amacı ile gittim ama o kadar pişman oldum ki herşey iyi güzel ama O Yalnızlık hissi kadar kötü birşey yok. Ailen’den arkadaşlarından uzaklık hissi çok kötü birşey. Gurbet ayrı birşey bu Yurtdışın’da yaşamak daha ayrı birşey. Dışarı çıkıyorsun değişik tipler hepsi sarışın robot gibi insanlar sokaklar’da in cin top oynuyor kimse kimse ile konuşmuyor herkes işin de gücünde, İki gülüp laf edebileceğin hiç kimse yok. Ve bu o kadar zor ki gerçekten anlatılması çok güç. Ve insanlar türk olduğun için seninle çok konuşmuyor. Hele ki telefonu eline alıp instagrama facebook’a falan girdiğinde arkadaşlarının resimlerine baktığında paylaştığı hikayeleri fotoğrafları gördüğün de o kadar üzülür o kadar iç çekersin ki bunu en iyi yurtdışında yaşayanlar bilir. çok farklı kültür değişik bir dil konuşuluyor. İnsanlık ve saygı çok fazla var ama herşey bununla bitmiyor işte. Alışılması çok zor, Alışmak için türk arkadaşların’da olacak yoksa çok çok zor..

Yazar: Burcu TUNCA

Burcu TUNCA — Sat, 24 Jun 2017 15:15:33 +0000

Yusuf yorumuna yanıt olarak. Alışılır zamanla elbet ama özlenir :)

Yazar: Yusuf

Yusuf — Fri, 23 Jun 2017 00:45:08 +0000

Yazdığınız herşeye katılıyorum bende yurt dışında yaşamaya başlamış biri olarak bir yıl geçmesine rağmen hiç alışamadım ve sanırım alışamayacağım da herşeyi yabancı herşeyi bana çok uzak dönmekte mümkün gözükmüyor

Yazar: gezginyogini

gezginyogini — Wed, 27 Jul 2016 08:34:29 +0000

Müge Çelik yorumuna yanıt olarak. Teşekkür ederim güzel yorumlarınız için :)